- 1. ა
- არს ხმოვანი ასო, დადებული თავად ყოველთა ენათა ანბანსა შინა. ქართულად ასოსა ამას ზედა ქარაგმიანნი ლექსნი არიან ესენი: ა~დ - არამედ; ა~ნ - ამინ. ამას ასოსა ზედა არიან ორნი მარცვალნი Далее…
| - 11. აბგა
- მახალიკი, პატარა ხურჯინი, უფრორე აბრეშუმისგან ნაქსოვი, უნაგირის წინა კეხზედ გარდასაკიდი (ნახე ვაშკარანი), небольшая переметная сумка.
|
- 2. აბადია
- და შემდგომი მაქwს, иметь.
| - 12. აბდარი
- წყალთა მნე, ზედამდეგი მერწყულთა და მრეცხელთა უწმინდურთა ადგილთათა, смотритель над водоносами и профосами.
|
- 3. აბაზანა
- სააბანოვე დიდი ტასტი, таз, или подвижная ванна, употребляемая в банях.
| - 13. აბებრება
- კანის აბურცება, აშუპება დაწვისაგან, ожог
|
- 4. აბაზი
- ოთხი შაური, ან 40 ფული, 20 копейшник серебра.
| - 14. აბედი
- გამოხარშული ხის სოკო, მსწრაფლ მომღები ცეცხლისა (ვეფხისტ. 1291), трут.
|
- 5. აბანაკება
- აკარვება (შავთ. 73)
| - 15. აბეზარი
- მოუსვენარი, დაუდეგარი, შფოთი, თავისშემაწყენელი, несносный, беспокойный, докучливый.
|
- 6. აბანო
- სახლი დასაბანელი (3 მეფ. 2,35 და შემდგომი; ვეფხისტ. 337 და 1375), баня, ს. ბაღნის, თ. ჰამამ ((არაბ.)).
| - 16. აბეზარს მოსვლა
- ((соскучиться))
|
- 7. აბანოზი
- (ხე) ეკალმუხა Эбенное дерево, растущее в Африке и Америке; ΄Έβανος, ΄Έβενος, Άμπανός, Άμπανόξυλον
| - 17. აბეკამაქი
- ბალახების გამონახადი არაყი (კარაბადინში), травник, спирт из трав.
|
- 8. აბბა
- სირიულად მამა (მარკ. 14,36; რომაელ. 8,15), Άbbâ, Άββας, Abbas, atis
| - 18. აბეჩხარი
- ნავენახობი, გაოხრებული ვენახი, запущенный, необработанный виноградник.
|
- 9. აბბატი
- аббат
| - 19. აბეწულა
- (ბალ.) კარაბადინში.
|
- 10. აბბატობა
- аббатство
| - 20. აბზინდა
- 1. (ბალ.) ნახე აფსინთი, полынь. 2. თასმათა, ანუ ქსოვილთა რათმე შესაკრავი რკინის ბალთა, ეგრეთვე ფოლადისა, ვეცხლისა და სხ. საჩხwლეტით ენითურთ, пряжка, застёжка.
|