- 1. ო
- ძველებურსა ხუცურსა შინა წერილსა ო ქარაგმითურთ ხმარებულ არს ნაცwლად ოჳ~ი - უფალი, ანუ ოჳ~ო - უფალო და ო~ნ - უფალმან. ვინათგან ასო უ შეერთებულ არს ო და ჳ შეერთებითა, ვითა ითქwა შესავალსა Далее…
| - 11. ოდელა
- (ბალ.)
|
- 2. ობა
- თურქთ ულუსთ სადგომი ბანაკი.
| - 12. ოდენ
- მხოლოდ, მარტო, токмо, только.
|
- 3. ობი
- მომწwანო ბიძგი ხავსივით დატენიანებულთა ნივთთა ზედა მოკიდებული წახდენისაგან, плеснь, ხოლო ნოტიოთა და საკუთრად ღვინისისა ეწოდება ბრკე.
| - 13. ოდენი
- ტოლი, იშვით იხმარების მარტივად და უხშირეს რთულად: ეგოდენი, ესოდენი, ამოდენი და სხ. (ნახე ესე).
|
- 4. ობობა
- (მწერ.) ბაბაჭუა, паук.
| - 14. ოდეს
-
|
- 5. ობოლი
- ბოშვი უდედმამო (ფსალ. 9:34,38 და 108:9,12), сирый, сирота. // ობლად ითქმის ერთად ერთი რამ განმარტოებით, ანუ სიდიდით სხwათა შორის საჩინო უტოლოდ, ვითარ, ობოლი მარგალიტი, ობოლი ნაკვერცხალი Далее…
| - 15. ოდეს იგი
- რაჟამს, რას დროს, როდესაც (ფსალ. 40,5 და 100,2), когда.
|
- 6. ოგი
- სასანთლეთა, ტარსთა, სურათა და მისთანათა ქვეშე გასაშლელი რამე. თ. ზირანდაზ ((სპ.)).
| - 16. ოდესმე
- ერთხელ ანუ ზოგჯერ, некогда или иногда.
|
- 7. ოგრა
- შორვა ბრინჯ-ზავებული, თხლად გბოლვილი, суп, кашица.
| - 17. ოდესცა
-
|
- 8. ოგური
-
| - 18. ოდი
- მოსავალთ წახდენა მზის სიცხისგან ნაწვიმარზედ, ржа на хлебе, еще неубранном.
|
- 9. ოგურობა
- ხვასტაგთა ერთმანერთთან შერჩევა და ერთმანეთის მიდევნება, ვითარ ცხენთ იციან ოგურობა, ანუ ოგური ცხენები, дружные лошади.
| - 19. ოდითგან
- როდინდედლიდამ, რას დროდამაც (ისაი. 44,7), отнележе (ვეფხისტ. 234), с того времени как.
|
- 10. ოდაღაჯი
- (ხე) бакаут.
| - 20. ოდიკი
- ტრაპეზსა ზედა გასაშლელი გარდამოხნა, ნაკურთხი მღwდელთმთავრისაგან, რომელსა ზედაცა აღესრულების საღვთო ჟამის ქირვა, антиминс.
|