- 1. ფ
- ქარაგმიანი ლექსი ამას ასოსა ზედა: ფ~დ - ფრიად. ასო ფ იხმარების ზოგჯერმე ნაცwლად ბ, მ, პ, ჶ, ვითარ სებისკვერი - სეფისკვერი, მხალი - ფხალი, ეპისკოპოსი - ეფისკოპოსი, პალანი - ფალანი, Далее…
| - 11. ფაიფური
- ფარფორი, საუკეთესო ჭურჭელი (ნახე ჩინური), фарфор, φαρφοϋρι.
|
- 2. ფაგედანი
- წყლული უმთელებელი, შალალის მადინებელი (ლავსიაკონ. 24).
| - 12. ფაკელი
- სასანთლე წინგასაძღოლი გასანათლებლად, факел. ს. მაშხალ.
|
- 3. ფადილი
- სიტყჳთ ხელზედ ხვევნა.
| - 13. ფალანგა
- 1. (მძრ.) გესლიანი ღრიანკალი, ობობას ჰგავს, фаланга, φαλάγγι. 2. ფაცხა, ანუ სახლი ნაბდისა, балаган. თ ალაჩუხ.
|
- 4. ფადიშაჰ
- თურქთ ხელმწიფე, სულტანი, падишах.
| - 14. ფალანგი
- ქვეითობა, ქვეითი მხედრობა შუბოსანი ძველთა ბერძენთაგან შემოღებული, фаланг, пехота, φάλαγξ.
|
- 5. ფაენი
- სკიპტრა სამეფო, რომელსა თავზედ აქwს ხვირი ან ჯვარი (ნახე ჯოხი).
| - 15. ფალანი
- კურტანი აქლემთა, სახედართა და სხwათა საკიდართა ხვასტაგთა, რომელზედაც ააჰკიდებენ საპალნეს (დაბად. 31,34), седло верблюда. თ. ფალან-ჯაიზ ((სპ.)).
|
- 6. ფაზარი
- ქwა ნაღველთა და ღჳძლთა შინა ცხოველთასა და უფრორე ნიამორთასა, ანუ კლდეთა შორის პოვებული, იხმარების სამკურნალოდ, წამლად, რომელს გალესენ წყალსა შინა და დაალევინებენ მას სნეულთა (ვეფხისტ. Далее…
| - 16. ფალასი
- (სპ.) ((ფალასი - ძონძი, ძაძა, მჩვარი, грубая шерстяная одежда, тряпье, траур, ზოგჯ. ქვეშგასაშლელი ნაბადი, ჩული, полст, половик, (დარეჯ. 2-122, რუსუდ. 969), ძაძა ფლასი, ветошь - დავით Далее…
|
- 7. ფათალო
- (ბალ.) კახურად სურო, бычачий глаз.
| - 17. ფალია თოფისა
- запал, затравка.
|
- 8. ფათერაკი
- ((არაბ.)) მოულოდნელად შეხდომილი უსიამოვნება, ანუ უბედურება (ვეფხისტ. 162 და 428).
| - 18. ფალუსტაკი
- ერბოთი და ზეთით ასwრილი ფქვილი, ზავებული თაფლითა ან შაქრითა და სანელებლითა მოხრაკული, род пряников.
|
- 9. ფათხი
- ჩხართი, ბადეთ საქსოვი ჩხირი.
| - 19. ფამფარა
- (ბალ.) истод.
|
- 10. ფაიკი
- შიკრიკთაგანია. // ნარდთა და ჭადრაკთ კუკები, шашка, пешка шахматная, შიკრიკი ((სპ.)).
| - 20. ფანარი
- ლიფლიფი, სანთლის შესადგმელი ჭურჭელი, მოკრული სამოსლითა ან ჭიქითა და ეგევითართა, фонарь, φανάρι.
|