- 1. ღ
- ქარაგმიანნი ლექსნი: ღ~ი ანუ ღ~თი, ღ~თაება ანუ მ~თაება, ღ~თმთავრობა, თ~თისმშობელი, ღ~თშემოსილი, ღ~ივსულიერი და სხ. საუფლონი ესე ლექსნი დაიწერებიან საუფლოთავე ქარაგმითა. ვიეთნიმე, რეცა Далее…
| - 11. ღაბუა
- (მფრ.) ქათამი ანუ სხვა მფრინველი ნიკაპს ქვეშ ბუმბულით მოსილი წვერის მსგავსად, ვითა თავზედ ქოჩორა, на подбородке махнатая курица.
|
- 2. ღwარი
-
| - 12. ღადარი
- დაუნდობელი, მოღალატე (ვეფხისტ. 747), изменчивый.
|
- 3. ღwაწლი
- (ღwლარჭნილი) და სხ. (ნახე ღვარი, ღვაწლი და შემდგომი).
| - 13. ღადარინელი
- ვარსკwლავთმრიცხველი, ანუ მესიზმრე (ჩახრუხა. 3), ((გაზარინელი)).
|
- 4. ღwლარჭნილი
- 1. მიმოხრილი, იკანკლედი (გამოს. 30,3) витый. 2. (ღwარი, ღwაწლი) და სხ. (ნახე ღვარი, ღვაწლი და შემდგომი).
| - 14. ღადირი
- წარზიდული სერი, ქედი გორათა.
|
- 5. ღwლერჭი
- წნელი.
| - 15. ღადო
- ზღwათა ღელვის ნჩქრევა, ფურთუნი (ნახე წყალთან).
|
- 6. ღwლიაპი
-
| - 16. ღადრობა
- დაუნდობლობა, ღალატი, измена.
|
- 7. ღwრა
- (ვღwრი) დათხევა, დაღwრა (ვეფხისტ. 176, 902 და შემდგომი).
| - 17. ღავილი
- (ღავის) ბღwრიალი, ცუდი ტირილი, ((верезжить, выть)).
|
- 8. ღwრინჭილა
- (მძრ.) ужовка.
| - 18. ღავღავი
- (ღავღავებენ) განგაშით დრტჳნვა მრავალთაგან, ропот, шум.
|
- 9. ღwწა
- 1. (ვიღwწი) ღwწოლა, მომჭირნეობა, ანუ ზრუნვა (ფსალ. 39,17 და 2 ტიმოთ. 2,5), подвизаться, пещись. 2. (ღჳა,ღჳნო,ღჳმელი) და სხ. (ნახე ღვწა, ღვია, ღვინო, ღუმელი და შემდგომი).
| - 19. ღაზარინელი
-
|
- 10. ღაბაბი
- ნიკაპის ქვეშე ჩამოზეული ნაკეცი სიმსუქნისა, борода.
| - 20. ღაზლა
- მსხჳლი მკედი მატყლისა, ანუ შლილი ფერადი (ნახე ძაფი).
|