- 1. შ
- ქარაგმიანნი ლექსნი: შ~ა - შინა, შ~დ - შემდგომად, შ~ი - შენი, შ~ნ - შეგვიწყალენ, შ~ს - შორის. ზედდადებულნი ზმნათანი: შე, შემო, შთა, შთამო, ხოლო მდაბიურად: ჩა, ჩამო, ვითარ შესლwა, შემოსლwა, Далее…
| - 11. შაბო
- (ბალ.)
|
- 2. შwება
-
| - 12. შადა
- ძაფზედ ასხმული მარგალიტი, ანუ შარადი.
|
- 3. შwენიერი
- და სხ. (ნახე შვება, შვენიერი).
| - 13. შადრევანი
- სარაჯა.
|
- 4. შაბათი
- ებრაულად განსვენება, ეწოდების უკანასკნელსა დღესა შვიდეულისასა (მატ. 12,1), суббота, день субботный. // ანუ სრულიადსა შვიდეულსა, ვითა კვირა (ლუკ. 18,12), суббота, неделя.
| - 14. შავარდენი
- (მფრ. ვეფხისტ. 471, 613), сокол.
|
- 5. შაბათის გზა
- სჯული ურიათა არა შეუნდობდა შაბათთა შინა სლwასა, არამედ სახლითგან ტაძრად მისლჳსათჳს დადებულ იყო განვლაჲ ვიდრე ათასს ნაბიჯადმდე, ესე არს შაბათის გზა (საქმ. 1,12), путь субботный.
| - 15. შავბალახა
- (ბალ.)
|
- 6. შაბათობა
- (ვშაბათობ) განსვენება, უქმობა, შენახვა შაბათისა (ლევიტ. 26,25), праздновать субботу.
| - 16. შავგwრემანი
- პირით შავმოწითლი (ნახე რუხასთან) (ვეფხისტ. 1067), смуглый, смугловатый.
|
- 7. შაბარდუხი
- (მფრ.) შავი ქორი, დიდი და გვარიანი.
| - 17. შავთხილა
- (ხე) илем.
|
- 8. შაბაშ! შაბაშ!
- შორისდებული, მოსაწონად ხმარებული (ვეფხისტ. 363, 749, 889), браво!
| - 18. შავი
- ფერი ბნელისა (ნახე ფერთან) (ქებ. 1,4; ზაქარ. 6,2), враний, вороний, черный. // სამგლოვიარო ტანისამოსი (ვეფხისტ. 330 და შემდგომი), траурный.
|
- 9. შაბი
- მარილის გwარი თეთრი ქwა, გემოთი მწალტე, ცეცხლში ადუღდება და არ დაიწვის, არამედ გამქისდება, квасцы.
| - 19. შავი ფული
- წwრილი ფული სპილენძისა, ვითა ვეცხლისას ეწოდება თეთრი, медные деньги.
|
- 10. შაბიამანი
- არჯასპი, მწwანე შაბი გესლიანი, купорос.
| - 20. შავკაკალა
- (ბალ.) სოინჯი, чернуха.
|