- 1. ჭ
- ქარაგმიანნი ლექსნი: ჭ~ტი - ჭეშმარიტი, ჭ~ტად - ჭეშმარიტად. ჭ ზოგჯერ იხმარების ნაცwლად წ (ნახე წ) და ზოგჯერ ნაცwლად ჯ, ვითარ ჭინჭარი - ჯინჭარი, ჭინჭველი - ჯინჭველი.
| - 11. ჭალა
- (ხე) ტევრი ანუ წალკოტი მდინარის პირისა და საზოგადოდ მინდორი, ანუ დაბალი ადგილი, რომელიც წაულეკავს მდინარესა და შემდგომად ამოსულან მას ზედა ხენი, ანუ შორის ორთა ტოტთა მდინარისათა მდებარე, Далее…
|
- 2. ჭა
- ჯურღმული (ნახე მთხრებლი) (ვეფხისტ. 253), колодец.
| - 12. ჭალაკი
- ჭალა, გინა კუნძული (ფსალ. 71,10 და 96,1; ისაი. 23,2; საქმ. 28,1), остров.
|
- 3. ჭაბაკი
- (ჭაშაკი) სასმისი (იერემ. 52,19), чашица.
| - 13. ჭალი
-
|
- 4. ჭაბუკა
- ახალგაზრდა ქალი (რუთ. 2,5), отроковица (1 ტიმოთ. 5,11), юная, молодая.
| - 14. ჭამა
- (ვსჭამ) საზრდელის მიღება (ფსალ. 21:26,29; მატ. 6,25), есть, кушать.
|
- 5. ჭაბუკი
- ახალგაზრდა ვაჟი (ნახე კაცი) (ფსალ. 67,26; მარკ. 16,5), юный, юноша.
| - 15. ჭამადი
- საზრდელი, სანოვაგე, საჭმელი (ფსალ. 106,18; მარკ. 5,43; იოან. 21,5), снедное, съестное, пища.
|
- 6. ჭადრაკი
- სამორინო სამღერელი ფიცარსა ზედა ჯვარედად დაკუთხვილსა, шахмат, ζαντράκι.
| - 16. ჭამებული
- (ოთხფ.) ნასუქი, ნაკვები, გასუქებული საკლავი, უსხი (ლუკ. 15:23,30), упитанный, откормленный.
|
- 7. ჭავილი
- (მფრ.) მწყერის მსგავსი, ნისკარტგრძელი, ჭანჭრობში მბუდობი.
| - 17. ჭანარი
- (თევზ.) сазан.
|
- 8. ჭავლი
- 1. დალალი, მსხვილი ნაწნავი თმათა (ნახე თმა), коса плетеная. 2. (ჭევლი) მდინარის ციმციმი ჩაგრეხით (ვეფხისტ. 830), струя.
| - 18. ჭანგი
- 1. ჭანგი მფრინველთა ანუ მხეცთა (ნახე ფრჩხილი), когти. 2. (ჭანკი) ჭმახი, წმახი, მოჭმახებული ღვინო.
|
- 9. ჭაკი
- (ოთხფ.) ხრდალი ცხენი ანუ ვირი (ნახე ცხენთან), кобыла.
| - 19. ჭანდარი
- (ხე) ჩინარი, ძელქwა, репина, чинар.
|
- 10. ჭაკუნტელი
- (ბალ.) ტკბილი ჭარხალი (ისაი. 51,20), свекла.
| - 20. ჭანეთი
- ლაზისთანი, აჭარა (ქართლის ცხ.).
|