- 1. ჰ
- ასო ჰ იხმარების ზოგჯერ სათვალავთა შინა ნაცwლად ჱ, ანუ 8 (იხილე შესავალსა შინა). ესევე ჰ იხმარების ზმნათა შინა, რომელთაცა პირველსა პირსა შემდგომად ვ აქwს რომელიმე ხმოვანი ასო. მაგალითად, Далее…
| - 11. ჰაზარპეტი
- სომხურად: ათასისთავი.
|
- 2. ჰა!
- ხმის გაცემა კითხვის მაგიერ, а! ась!
| - 12. ჰაზარფეშა
- სომხურად ათასად სახმარი. ესე არს ვეცხლის ფიალი გრძელტარიანი, სახმარი სასმისად ანუ ჩამჩად და სხ.
|
- 3. ჰაბა
- შალის წამოსასხამი თურქთაგან ხმარებული, абас, габа, Άμπάς.
| - 13. ჰაზრება
- (ვიჰაზრებ) გონებადმიღება, გულის ხმას მოსლვა (ვეფხისტ. 284), помыслить, придумать.
|
- 4. ჰაერი
- ერთი ოთხთა კავშირთაგანი, წwლილი, ნოტიო, მხურვალი, ცეცხლისა უმძიმესი, მიწისა და წყლის უმსუბუქესი, უფერული და ორსახე ან ორსაჩინო, რამეთუ ნათლისა და ბნელისა შემწყნარებელ არს, სამთა Далее…
| - 14. ჰაზრი
- შინაგანი ძალი სრულებითი პსიხისა (კატიღ. ანტ. § 276 და შემდგომი), мысль (ვეფხისტ. 520). // კwალად ჰაზრი არს განი (მუნვე, § 23), мысль, намерение, цель. // ფიქრი, გულის ზრახვა, размышление. Далее…
|
- 5. ჰაერის მცველნი
- ბოროტნი სულნი ჰაერისანი, რომელთაც მდაბიონი უხმობენ ალად და ჭიმკად.
| - 15. ჰაი, ჰაი
- განკჳრვების ხმა (მუნვე, 13, 349, 519).
|
- 6. ჰაეროვანი
- კეთილსახოვნობით მოხდომილი (ნახე ლამაზთან) (ვეფხისტ. 999; შავთ. 4), прекрасный, ώραϊος.
| - 16. ჰალავი
- სომხურად ძღვენი საქმროსგან გასაგზავნი დანიშნულთან.
|
- 7. ჰაეროვნება
- კეთილსახეობა, მშვენიერება (ფსალ. 49,2 და 95,6), красота, ώραιότης.
| - 17. ჰალალალო
-
|
- 8. ჰაერომეტრია
- ჰაერის მზომელობა, სწავლა ესე არს ნაწილი მათემატიკისა, άερομετρία.
| - 18. ჰალალი
- ალალი, თათრულად შენდობილი, სჯულიერი.
|
- 9. ჰავა
- ჰაერია.
| - 19. ჰამბავი
- ამბავი, მოთხრობა ნაქმართა, გარდასავალთა ანუ შემთხვეულებისა რისამე (მატ. 4,24 და 14,1, კwალად 24,6; საქმ. 21,31; ფსალ. 111,7, весть, известие, молва, слух. // ზოგჯერ ჰნიშნავს მოთხრობასა Далее…
|
- 10. ჰავი
- ნახე ავი.
| - 20. ჰამბარი
- სუნნელი ინდოეთს პოვებული, амбра, эмбра, άμβρα.
|